Eskalatzen

2026/08/21

St Llorenç de Montgai - Calderilla (80 m, 5c, derrigorrez 5c)

Egilea X Larretxea Ordua 11:53 Komentariorik ez

Formiguera-ko horma handiko beste bide labur bat. Oro har, arroka ona da, baina zatitxoren batean eusten duguna kontrolatu behar da. Eskalada bertikala eta teknikoa; garrantzitsua da oinak ongi ipintzea.

Tarte fina L1aren bigarren zatian. Pultsazioak berreskuratzen dira zuhaixkari heltzen zaionean. L2an zati fina lehen erdian dago. Bigarren zatia bertikala da, baina helduleku gehiago ditu. Esan daiteke L2an ez dagoela pasagune gogorrik, baina zailtasun mailan oso jarraia da.

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera.

L1 (25 m, 6 aseg., 5c). Ezproitxoa arrakala handiaren ezkerretara. Arrokarekin arreta pixka bat izan behar da. Gero, plaka bertikal bat, pasagune fin batzuekin. 3. eta 5. aseguruen artean tarte fina. Urrutiratzea lehen eta bigarren seguruen artean.

L2 (30 m, 11 aseg., 5c). Plaka bertikal luzea. Azken 5 aseguruetan helduleku gehiago.

L3 (25 m, 6 aseg., 4c). 8-10 m-ko plataforma horizontal batek kanalaren oinarrian uzten gaitu. Ondoren nahiko ondo igotzen uzten duen kanala.

Jaitsiera: Oinez.

Materiala: 11-12 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira behar.

Arroka: Kareharria (tillita).

Orientazioa: Hegoa

Iraupena: 1h 30min.

Nork irekia: Josep Godoy eta Jordi Muñoz, 1979ko urtarrila.

Nork birrekipatua: J. Godoy, Ll. Olondriz eta A. Sans, 2017an.

2026/08/16

La Pierrre St-Martin (Arette) - Zéphyr (80 m, 5c, derrigorrez 5b) eta Le Souffle d 'Éole (80 m, 5b, derrigorrez 5a)

Egilea X Larretxea Ordua 13:11 Komentariorik ez

Aurretik argitaratutako bi bideen antzeko beste bi bide dira. Arroka eta ekipamendua, luxuzkoak. Ildaska asko dituzten plaka etzanen gainean eskalatzen da.

Lekua aproposa da udako goizetarako (eguzkitan eskalatu nahi badugu) edo arratsalde beroetarako. Bigarren kasu horretan, hurbildu aurretik, begiratu estazioko webcamari. Batzuetan, behe-lainoa haranetik igotzen da arratsaldeetan eta ingurua laino trinkoz estaltzen da. Kasu horietan ez du merezi hurbiltzea.

Oinarrian jarritako plakatxo batzuetan bideen izena agertzen da. Izen batzuk lausotu samarrak daude, baina batzuk ondo ikusten dira eta horiekin erraza da bide guztiak identifikatzea.

Iristeko, hurbiltzeko eta jaisteko: Ikusi hurrengo sarrera.

Zéphyr (80 m, 5c, derrigorrez 5b)

Paraboltez hornitutako bidea. Oso izen lausoa. Sirocco bidearen eskuinaldean dagoen lerroa da (horri ondo ikusten zaio izena eta kimikoz hornitutako lerroa da).

L1 (30 m, 14 aseg., 5b). Harmailez osatutako zatitxo batek bereizitako bi plaka. Plaka bakoitzak pasagunetxo fin bat du bere 4. aseguruaren parean.

L2 (20 m, 7 aseg., 4a). Lehenengo zatia gozamenezkoa da (heldulekuez betea) eta, ondoren, plaka ildaskatua, helduleku onekin.

L3 (30 m, 13 aseg., 5c). Plaka sabeldua hasieran. Ezkerreko pitzaduratik igota, nahiko ondo irteten da. 4. asegurutik hobe aseguruen eskuinetik igotzea (heldulekuak). Plaka etzan egiten da eta plataforma handi batean uzten gaitu.Handik azken plakatxo etzan bati ekin behar zaio, helduleku handiekin.

Le Souffle d 'Éole (80 m, 5b, derrigorrez 5a)

L1 (30 m, 12 aseg., 5a). Hormatxo ildaskatua, heldulekuekin hasieran. Gero, ildaska etzanak eta ondoren plakatxo leun bat mini-tontortxo batzuekin. Azken metroak helduleku onak agertzen dituzten blokeetatik.

L2 (35 m, 14 aseg., 4c). Plaka, helduleku eta zulo handiekin hasieran. Gero, sabai txiki baten azpian dagoen itsasgarritasunezko-plakatxo bat. Sabaia oso ondo gainditzen da bere eskuinetik. Azken metroetan, eskuinerantz doan zeharkaldi gorakor bat egin behar da terraza belartsu/lurkara batetik.

L3 (25 m, 9 aseg., 5b). 4. Aseguruaren parean pasagune txiki bat duen plaka (hobe eskuinetik). Gero plakatxo etzan bat.

Materiala: 14 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira behar.

Arroka: Itsasgarritasun oso oneko kareharri ildaskatua.

Orientazioa: Hego-ekialdea.

Iraupena: 1h bakoitzarentzat.

2026/08/08

Balneario de Panticosa - Betty (150 m, 5b, 5a derrigorrez)

Egilea X Larretxea Ordua 10:56 Komentariorik ez

Picapiedra sektoreko bosgarren bidea. Auzoko bideen antzekoa da. Bi atal bertikal dituen L1 izan ezik, plaka etzanen gainean eskalatzen da. Arroka eta ekipamendua, beti bezala, luxuzkoak. L4ko plaka luzea, oso polita. L1ek eskalada mota desberdinak eskaintzen ditu.

Hainbeste zintarekin igo nahi ez badugu, L1a zatikatzeko aukera dago, zeharbideko pinuan bilgune bat eginez. Kasu horretan, nahikoa litzateke 10 zinta eramatea. Katearekin lotutako 2 paraboltez eta eraztunez eraikitako bilguneak.

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo esteka.

L1 (40 m, 18 aseg., 5b). Hasieran diedro beltz zeiharra, 3-4 m ingurukoa, kanporantz pixka bat botatzen duena. Garrantzitsua da helduleku egokiei heltzea (bilatu egin behar dira). Ongi babestua. Gero, belar arteko plakatxo batzuek eskuinera garamatzate. Izkinaren beste aldera igaro eta destrepe labur eta erraz bat egin behar da (pinu batean dagoen zinta batez babestuta) diedro beltz bertikal baten oinarrian jartzeko. Kanal-diedroak helduleku onak ditu. Oraindik zertxobait basati samar dago, baina hobera egingo du jendea pasa ahala. Amaitzeko, plaka etzan batek bilgunean uztebn gaitu.

L2 (20 m, 6 aseg., 4b). Sabaitxo kurbatua, eta, ondoren, plaka etzan bat. 6. asegurura iristean, horizontalean, ezkerrera egin behar da. Bilgunea 5 m ingurura dago.

L3 (25 m, 7 aseg., 4a). Mini-irtengune batek bereizitako bi plakatxo etzanak.

L4 (25 m, 8 aseg., 5b). Itsasgarritasun-plaka luzea. 5. eta 6. aseguruen artean pasagunetxo fina. Oinez fidatzekoa.

L5 (40 m, 6 aseg., 3b). Ofitazko harmailetatik ezkerrerantz egiten den diagonal gorakorra. Bilgunea gailurrean dagoen pinuan.

Jaitsiera: Oinez. Eskuinerantz, bidezidor argi batetik (ondo markatuta dago) 5 minututan Ibon de Lumiacha bidera iritsiko gara. Gero "Machos" bideari jarraitzea besterik ez zaigu geratuko. Kotxera itzultzeko 55 minutu inguru behar dira (lasai-lasai jaitsita).

Lumiacharako bidezidorra hasi eta metro batzuetara, eskuinera, bidezidor bat markatu da, sektorearen oinarrian uzten zaituena. Juliok dioen bezala, txakurraren bila jaitsi behar dutenentzako bidea (je, je).

Materiala: 10 edo 18 zinta (L1 zatitzen badugu ala ez) + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak. L1 zatitzen ez badugu, zinta luze batzuk eraman (sokaren marruskadura dago).

Arroka: Granitoa.

Orientazioa: Hego - hego-mendebaldea.

Iraupena: 1h 30 min.

Nork irekia eta ekipatua: Isabel Armendariz eta Julio Benedé, 2026.

2026/08/07

Balneario de Panticosa - Namasté (165 m, 6a+, derrigorrez 5b/A0)

Egilea X Larretxea Ordua 12:52 Komentariorik ez

Molondro sektoreko laugarren bidea. Albokoen antzera, oro har, plaka etzanen gainean eskalatzen da, baina 3-4 metroko horma bertikal bat du L6an, puntua ematen diona (A0 modura egin daiteke). Arroka eta ekipamendua, beti bezala, luxuzkoa. L3ko plaka luzea, oso polita.

Bidea "Charleston" bidea hasten den tokitik 3 metrora dago, ezkerretara. Udako goizetarako aproposa; izan ere, goiz samar joanez gero, ia bide guztia itzalean egin daiteke.

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo esteka.

L1 (25 m, 9 aseg., 5c edo 4c/A0). Diedro zeiharra hasieran. Hobeto igotzen da ez bagara bertan sartzen eta eskuineko plakatik joaten bagara. Pasagune bat duen erresaltea. Pasagunea, zaila baino arraroa da. Oinak moko baten gainean ditugula, plaka etzan batera igo behar da. Plaka bularraren parean geratzen da, eta eskuetarako ez dago ezer (edo oso gauza gutxi). Plakaren lehen aseguruarekin ongi babestua, pasagunearen trikimailua ezkerreko esku-ahurra plakaren ertzean ipintzea eta beherantz bultza eginez plakara igotzea da. Ez bazaigu irteten, ez dago arazorik, oso eroso egin baitaiteke aseguruari tira eginez. Plaka etzan batek bileran uzten gaitu.

L2 (30 m, 4 aseg., 4a). Bloke handien gaineko erresalteak. Gero zeharkaldia, ia horizontala, ezkerrerantz pinutxoaren atzetik. Azken 5-8 metroak oinez.

L3 (35 m, 9 aseg., 5a). Helduleku onak dituen hormatxo batek plaka handi batean uzten gaitu. Plaka horren erdian erresalte txiki bat dago, ezkerretik hobeto gainditzen dena. Itsasgarritasun-eskalada plaka etzanaren gainean. Azken erresalte batek aurrean "frontoi" handi bat duen plaka oso etzan batean uzten gaitu. Bilgunea frontoi horren ezkerreko izkinan dago.

L4 (25 m, 8 seg., 4b ezk. eta 4a esk.). Luzea bi aldetatik egin daiteke. Bi aldeetatik, plakatxo bat hasieran, eta, ondoren, ezproitxo bat. Eskuinetik zertxobait errazago irteten da. Bigarren pinu handian egiten da bilgunea (soka + kankamoa).

L5 (15 m, 3 aseg., 4b). 5 metro inguruko diedroa, ondo igotzen dena. Gainerakoa oinez.

L6 (25 m, 7 seg., 6a+ edo A0). Plaka zimurtsu oso etzan batek 3-4 m-ko horma bertikal labur baten oinarrian uzten gaitu. Hormak aseguruen ezkerretik onak diruditenak heldulekuak agertzen ditu, eta horrek hortik saiatzera bultzatzen zaitu, baina kanpora botatzen duten heldulekuak dira, eta berehala nekatzen zara besoetatik. Hobe, eskuinetik. Ateratzen ez bazaigu, pixka bat estututa, A0 modura egin daiteke. Gero beste plaka batek, oso etzanak, bileran uzten gaitu.

L7 (20 m, 4 aseg., 5b). Plaka oso etzana, erdian 2 m inguruko erresaltea duena. Erresalteko bigarren segurua txapatu ondoren, pixka bat ezkerretara geratzen den mokotxo baten bila joan behar da (helduleku ona), eta, estututa, oinak erlaitz batera igo. Pinu talde bt duen plataforma belartsu handi batean amaitzen da luzea. Azken bilgunea pinu batean egiten da, Sendero Limite-ko onddo laranja tipikoa duena, bidearen izenarekin.

Jaitsiera: Oinez. R7tik bi aukera daude.

Lehenengoa, Molondro gailurrera igo eta "Machos" bidezidorretik jaistea da.

Bigarrena, eta niretzat egokiena, Julio Benedék seinaleztatu duen bide berri batetik jaistea da: "Camino corto" delakoa. Gorantz begiratu ahala, pinu-basotxoaren eskuinaldera joan behar da. Mugarri batzuk eta jaitsieraren izena lurrean dagoen arroka batean margotuta ikusiko ditugu. Bidezidor argi eta erraz batek 5 minututan "Machos" bidezidorrean uzten gaitu, hodi handiaren eta zubiaren artean. Lehenengo aukerarekin alderatuta, jaitsiera 10-15 minututan laburtzen da.

Lehenengo aukerak zuzena izaten jarraitzen du eskalatzen jarraitzeko asmoa badugu (Bozuelon, Pared del Tubo edo Bachimañako Pared de la Cascada horman).

Materiala: 9 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira behar.

Arroka: Granitoa.

Orientazioa: Hego-mendebaldea.

Iraupena: 1h 15 min.

Nork irekia eta ekipatua: Isabel Armendariz, Toti eta Julio Benedé, 2025.

2026/08/03

La Pierre Saint-Martin (Arette) - Au pays des marmottes (75 m, 5c, derrigorrez 4c) eta Jolie brise (85 m, 5c, derrigorrez 5a)

Egilea X Larretxea Ordua 16:00 Komentariorik ez

Cambiar idioma (Castellano)

Pescamou La Pierre Saint-Martin eski-estazioan (Arette) dagoen eskalada eskola txiki bat da. Ekialdera begira dagoenez , uztaila-abuztu erdian, bero handiko egunetan, eskalatzeko aukera ematen du normala baita aire pixka bat egotea.

Hurbilketa ez da oso luzea, eta lekua oso lasaia da. Anie tontor aldera dauden bistak, ederrak.

Arroka luxuzkoa. Itsasgarritasun izugarria duen kareharri super-estra-plus bat da. Ekipamendua ere luxuzkoa da (eskola-eskola batekoa). Ildaska asko dituzten plaka etzanen gainean eskalatzen da. Ildasketan oinak sartzeari trikimailua hartzen zaionean, eskaladaz gozatzen da.

Lekua aproposa da udako goizetarako (eguzkitan eskalatu nahi badugu) edo arratsalde beroetarako. Bigarren kasu horretan, hurbildu aurretik, aztertu estazioko web-kamera. Sarritan behe-lainoa haranetik igotzen da arratsaldeetan eta ingurua laino trinko batez estaltzen da. Kasu horietan ez du merezi hurbiltzea.

Hiru luzeko 5-6 bide daude eta luze bakarreko beste horrenbeste bide. Oinarrietan jarritako plakatxo batzuetan bideen izena jarrita dago. Izen batzuk lausotu samarrak daude, baina ondo ikusten direnekin erraza da bide guztiak identifikatzea.

Zailtasun-maila atsegina. Gure iritziz, zenbait bidetako luzeei jarritako jatorrizko graduazioa goitik jarrita dago.

Tokiari arazoren bat bilatzekotan, bideak elkarrengandik oso hurbil daudela aipatu beharko genuke (2 metro eskasera bananduta daude). Plaka handiak ematen duenaren %100 etekina atera diotela ikusten da.

Esandakoa. Udarako leku aproposa, eta are gehiago orain udak hain beroak izanik.

Iristeko: Isaba-Belaguatik La Pierre Saint-Martin (Arette) eski-estaziora hurbildu eta bertako aparkalekuren batean aparkatu.

Hurbiltzeko: Aurrez aurre Arlas tontorra dugu. Bere oinarriraino teleski bat igotzen da. Norabide horretan eski-pistetatik igo, GR markak (gorria eta zuria) aurkitu arte. Haiei jarraitu. Eski-pistak ezkerretik inguratzen du Arlas tontorra bere oinarritik. Hori egitean, Pescamou-ko lautadara iritsiko gara. Plaka bistakoa da. 35 bat minutu dira kotxetik (lasai-lasai).

Oharra: Txaleten goiko aldean aparkatzen badugu, igoera 10 minutu inguru laburtzen da.

Au pays des marmottes (75 m, 5c, derrigorrez 4c)

Plaka handiaren ezker ezkerrean dagoen parabolt-lerroa. Plakatxo bat bidearen izenarekin (nahiko lausoa). Bere ezkerrean, kimikoen lerro bat dago. 6c-ko zailtasuna duen luze bateko bidea da.

Jatorrizko krokisak 6a ematen dio L2-ari. Guri 5b inguruko zailtasuna zuela iruditu zitzaigun. Asko jota, gora botata, 5c izan daiteke. Plaka lauak eskalatzea ez bada zure estiloa, agian 6a irudituko zaizu.

Itsasgarritasunezko plaka etzan eta leun bat da. Egia da R1etik ikusita plakak beldur pixka bat eragiten duela. Badirudi ez dagoela ezer, baina gero konturatzen zara mikro-tontor batzuk dituela. Bertara igota oso ondo eusten zara (harkaitzaren itsasgarritasun ona dela eta). Gainera, oso ongi babestua dago.

L1 (25 m, 11 aseg., 4c). Plaka etzan ildaskatua. Zailtasuna hasieran kontzentratzen da, hor pixka bat bertikalagoa baita. Gero eramangarriagoa da.

L2 (30 m, 4 aseg., 5c). Plaka etzana, laua, lehen 6 aseguruetan; mikro-tontor batzuk ditu, eta horietan jarri behar dira oinak. Noizean behin, oinak jartzeko mini-erlaitzak eta mini-uhinak ere aurkituko ditugu. Luxuzko itsasgarritasuna, oinetaz fidatzeko eskalada batekin. Laugarren asegurutik ezkerrera irteten bagara, hobe.

Gero plaka bertikal bat, baina helduleku gehiagorekin. 12. asegurutik bideak ezkerrera egiten du eta plaka handiaren ezkerraldera pasatzen da.

L3 (20 m, 7 aseg., 4b). Rtik ezkerrera 2 metro inguru mugitu eta heldulekuak dituen ildaska bati eraso. Plataforma handi batera irteten da. Hortik, helduleku onak dituen plakatxo etzan eta pitzatu bati eraso behar zaio.

Jolie brise (85 m, 5c, derrigorrez 5a)

Harri-bloke handi baten eskuinaldean dagoen parabolt-lerroa. Ageriko ildaska hasieran.

L1 (30 m, 10 aseg., 5a). Hasieran, eskuineko plakan dauden mikro-tontorren laguntzekin igotzen den ildaska. Hor kontzentratzen da luzeraren zailtasuna. Gero, plaka etzan ildaskatua, antzeko eskalada batekin, baina eramangarriagoa.

L2 (20 m, 9 aseg., 4c). Plaka etzan ildaskatua. R pixka bat deserosoa (baxu samar geratzen da).

L3 (35 m, 12 aseg., 5c). Zulo handi batek sortzen duen sabaia. Hobeto igotzen da zuzen eraso eginez (plaka eskuinean utzita). Plaka ildaskatura igotzeko pausagune txiki bat. Ezkerreko blokeetatik igotzen jarraitu. Aurrean plaka sabeldu bat dago, zuzen igota 6a atera daitekeena, baina erorikoa izanik erlaitz batera erorketa txarra duena. Ezkerretik, plakak helduleku on batzuk ditu, progresio erosoa ahalbidetzen dutenak. Zatitxo hori gaindituta, heldulekuak dituen plaka batek erlaitz handian uzten gaitu. Hortik, helduleku onak dituen azken plakatxo etzan bati erasotzea besterik ez zaigu geratzen.

Jaitsiera: Oinez. Ezkerretik, bidexka baten arrastoei jarraituz, 5 minututan bideen oinean egongo gara. Hormaren oinetik kotxeraino 25 minutu ingurukoa da itzulera (10 minutu gutxiago autoa txaleten goialdean utzi badugu).

Materiala: 14 zinta + bilgunerako materiala. Fendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Itsasgarritasun oso oneko kareharri ildaskatua.

Orientazioa: Hego-ekialdea.

Iraupena: 1h 20min bide bakoitzerako.

2026/07/27

Cala de Montgó (L´Escala) - Escórpora (60 m, 5c, derrigorrez 5c)

Egilea X Larretxea Ordua 15:56 Komentariorik ez

Toki zoragarria, itsas giro bikainarekin. Hurbilketa eta itzulera laburrak direnez bide egokia da egun erdiko jarduera baterako. Ezin hobea goizean eguzkitan eskalatu nahi badugu goizeko freskura aprobetxatuz, eta aproposa arratsalderako ere, itzala ematen dionerako. Guk bigarren aukera hori aukeratu genuen, eta, egia esan, asko gozatu genuen. Calanques ekarri zidan gogora, uretatik 2 metro eskasera eskalatzen eta itsasoan noizean behin belaontziekin. Itsas brisa goxoa, itzala, luxuzko arroka. Zer gehiago eska daiteke?

Bide laburra, iltzeren batekin, kimikoren batekin eta harrizko zubiekin semi-ekipatua. Bideak aparteko arroka du. Kareharria oso zatituta dago, baina, aldi berean, oso trinkoa da. Bidea luzeagoa izateko eta eskalatzen jarraitzeko gogoarekin geratzen zara.

Iristeko: L 'Escala herrira hurbildu eta hortik (Montgó etorbidetik) Montgó kalara. Jende pilaketaren arabera, hondartza inguruan dauden aparkalekuren batean utzi beharko dugu kotxea (jendea bada) edo autoz hurbildu ahal izango gara Port del Rei kalearen amaieraraino. Kalearen hasieran debeku seinale bat dago (egoiliarrentzat izan ezik). Gu Aste Santuko bigarren astean ibili ginen hortik, eta jende gutxi zegoenez, kalearen amaierara arte sartu ginen, eta ez genuen inolako arazorik izan. Nolanahi ere, hondartzaren inguruan dauden aparkalekuetatik Port del Rei kalearen amaieraraino, oinez, 10-15 minutu inguru izan daitezke (ikus mapa).

Hurbiltzeko: "Cami de Ronda" bidezidorra hartu. Bi lursail partikularren artetik igarotzen den bide estua da. Labarrera irtetean, ezkerrera biratu eta pinu handi eta nabarmen batzuetara hurbildu. 3 minutu Port de Rei amaieratik.

Hobe da materiala hemen jartzea (katuak izan ezik), beherago deserosoagoa baita.

Lehenengo zatia oinez jaisten da bidezidorraren trazetatik, 6-7 metroko hormatxo bertikal batera iritsi arte. Arroka oso ona da eta destrepea ez da oso zaila, baina expoa da (eroriko bat zorigaiztokoa izan daiteke). Lurrean ondo ahokatutako bloke baten inguruan, destrepea egiten eta “beldurra” kentzen lagunduko gaituen soka jar daiteke.

Gero, inolako arazorik gabe, R0ra iristen da hormaren eta bloke handiaren artean sortzen den "kobazulotik" igaro ondoren.

L1 (15 m, 2 aseg., 5c). Arrokak osatzen duen izkina bat zeharkatu behar da, eta harkaitzak osatzen duen sabel gune handi batean sartu. Zeharkaldia helduleku onekin, baina kanpora bolatzen duena. Estutu egin behar da. Kimikaria txapatu ondoren, azpian, eskuinean, geratzen den erlaitz batera jaitsi behar da. Jaitsiera hori delikatuagoa da bigarrenarentzat lehenengoarentzat baino. Friends-en bat jar daiteke bigarrenaren jaitsiera babesteko, baina erosoena da lehenengoak expres bat jartzea kimikoan, soka pasatzea eta ondoren zinta luze bat modu bikoiztuan jartzea (gero erraz berreskuratzeko) beste expres batekin. Horrela, bigarrena babestuta geratzen da eroriko baten aurrean, eta erlaitzetik pixka bat igota materiala berreskuratzeko aukera badago. Bilgunea itsasotik 3 metro eskasera dagoen plataforma zabal eta polit batean egiten da. Leku zoragarria.

L2 (25 m, 4 aseg., 5a). Pitzadura handi bati jarraitzen dion plaka. Bilgunetik irteteko estutzeko zatitxo bat, baina luxuzko arroka batekin. Gero, aparteko arroka batetik igotzen da. Oso zatikatua dago, baina, aldi berean, oso trinkoa da, helduleku oso onekin. Bilgunea zulo handiaren eskuinaldean.

L3 (20 m, 1 aseg., 5c). Plaka bertikala, pitzadura batekin, pasagune finen batekin. Iltzearen ondoren, pixka bat ezkerrerantz igotzen da. Iltzearen ondoren, totem urdin bat, hori bat eta lila bat jarri genituen. Bilgunea ezkerretara, kutxa metaliko baten ondoan. R kutxa azpian ezkutatuta dago.

Jaitsiera: 10 metro inguru igo toki errazetik, bidezidorrera igotzeko. Gauzak jaso ondoren, 3 minututan autoan gara.

Materiala: 6-8 zinta + bilgunerako material. Friends joko bat eta fisureroak. Zintaren bat ongi etor daiteke.

Arroka: Oso pitzatuta, baina aldi berean oso trinkoa den kareharria.Luxuzko arroka.

Orientazioa: Ekialdea.

Iraupena: 1h.

Nork irekia: Jordi Tapia, Bernat Jover eta Mireia Jordá, otsaila 2013.

2026/07/11

Solius - Integral a les Agulles de Solius (130 m, 5b, derrigorrez 5a)

Egilea X Larretxea Ordua 18:20 Komentariorik ez

Xarma magikoa duen leku bat. Oso leku polita da (horregatik bakarrik merezi du bisita bat) eta oso lasaia. Gu handik ibili ginen Aste Santuaren ondoren, eta oso jende gutxirekin egin genuen topo.

Bidea oso ondo hornituta dago eta beste aldaera batzuk egiteko aukera ematen du. Harkaitza granito zahar bat da, hemen Aiako Harrian duguna bezalakoa.

Guztiz gomendagarria.

Iristeko: Llagosteratik Santa Kristina d 'Aro herri aldera egin behar da. C-65 eta C-35 errepideak elkartu ondoren dagoen gasolindegia baino zertxobait lehenago eskuinera egin behar da (Ikusi mapa). Asfaltatutako errepide zabal bati jarraitu behar zaio 2,7 km-tan 3 edo 4 kotxe aparkatzeko lekua dagoen tokira iristeko.

Hurbiltzeko: Autoa uzten den lekuan jaiotzen den pista bat hartu. Lehenengo metroetan errepidetik pixka bat urruntzen da eta gero (200 bat metro inguru) errepidearekiko paralelo doa. Lehen metro horiek zuhaitzen itzalpean egiten dira. Argigune batera iristean, bidezidor batetik behera egin behar da. Metro batzuk aurrerago orratzak ikusten hasiko gara.

L1 (30 m, 6 aseg., 5a). Bidea identifikatuko dugu sabai argi baten eskuinaldean dagoen lerroa delako eta lehen paraboltak spit zahar bat duelako ondoan.

Pitzadura bat zeharkatzen duen plaka. Arroka beltzarana da (likenez jantzia), baina oso itsasgarritasun onekoa. Pitzadura zeharkatu ondoren, plakak helduleku gehiago ditu (aseguruek gehiago urrunduta daude). Luzea diedro-kanal batekin amaitzen da. Kanala gaindituta, bilgune bat aurkituko dugu (katearekin eta uztaiarekin lotutako 2 parabolt), baina hobe da 5 m gorago egitea, zuhaitz sendo batean.

Jaitsi oinez hurrengo orratzaren oinarriraino. Lehenengo bi orratzek osatzen duten korridorea ezkerreko (gora begiratuta) izkinaraino zeharkatu. Gure lerroa ezker-ezkerrean dagoen azken parabot lerroa da.

L2 (20 m, 6 aseg., 5b). Plaka. Lehenengo parabolta txapatu ondoren oinetan fidatzeko pasagune txiki bat. A0 modura egiteko aukera dago. Gero, ezkerreko plakatik igotzen den pitzadura bat. Beste pasagune fin bat pitzaduratik irten eta R-ra igotzeko.

L3 (20 m, 8 aseg., 5b). Ezkerrerantz diagonalean igotzen den arrakala. Gero plaka bat itsasgarritasun pasagune txiki batekin. Plakaren irteeran parabolt bat duen bilgunea bat aurkituko dugu. Horri lotuta, rapelera garamatzan bizi-lerro bat dago (katea + soka).

Arazorik gabe L2 eta L3 lotzeko aukera dago. Orratzetik jaisteko 20 m inguruko rapela egin behar da.

L4 (30 m, 7 aseg., 4c). Bigarren eta hirugarren orratzek osatzen duten korridoretik, igo harmaila batzuetatik (10 m inguru) plataforma handi bateraino.

Plaka etzana hasieran. Amaieran, diedroaren ezkerretara geratzen den plakatik igotzen da. Diedroaren irteeran, eskuinean, 2 kimikoz osatutako bilgune bat dago. Hobe da metro batzuk gorago, rapela egiten bloke handi batean, bilgunea egitea.

30 m inguruko rapela.

L5 (30 m, 7 aseg., 5a). Diedro-kanala, luzeraren erdi aldera pasagune txiki batekin. Katearekin eta uztaiekin lotutako 2 kimikoz osatutako lehen bilgune bat aurkituko dugu. 10 m gorago (ezkerrean) bigarren bilgunea dago, mailoia duen bi paraboltekin.

Bidea

Luzeak

Rapelak

Krokisa

Jaitsiera: Azken bilgunetik 10 m inguru egin horizontalean, Agulla del Pi-ren ezkerreko izkinan dagoen pinura hurbiltzeko. 8 bat metro inguruko rapel labur batek lurrean uzten gaitu.

Materiala: 8-14 zinta (L2 eta L3 elkartu ala ez) + bilgunerako materiala,. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Itsasgarritasun handiko granito zaharra.

Orientazioa: Hegoa - Hego-mendebaldea.

Iraupena: 2h 30min