Eskalatzen

2026/07/09

Collbató - Josep Monistrol (60 m, 5b, derrigorrez 5b) eta Laietana 18 d´Octubre (65 m, 5a, derrigorrez 4c)

Egilea X Larretxea Ordua 16:03 Komentariorik ez

Aspalditik nuen Collbatón eskalatzeko gogoa, baina arrazoi batengatik edo besteagatik beti atzeratuta geratzen zen aukera suertatzen zen. Oraingoan, Gironako kostalderako bidean, bertara hurbildu eta zonaldeaz gozatzeko aukera izan dugu.

Josep Monistrol bidea egin genuen Codolosa-ko horman eta Laietana 18 d 'Octubre bidea La Salut-eko horman. Lehenbizikoaren ekipamendua nahiko zaharra da (multi montiak), ondo hornitua dago, baina aseguru batzuen artean nahiko urrutiratze luzeak daude. Bigarren bidea bide modernoa da, ondo hornitua dago eta arroka onekoa da.

Udazken amaierarako, negurako eta udaberri hasierarako leku aproposa da. Uda betean bero handia egingo duela imajinatzen dut. Gu Aste Santuko bigarren asteko lanegun batean egon ginen eta bakarrik ibili ginen. Toki egokia izan daiteke, baita ere, Montserrateko goiko aldean eguraldi txarra egiten badu.

Josep Monistrol Sabadell-go eskalatzaile nekaezinari eskainitako bidea da.

Iristeko: Collbató herrira hurbildu eta Coves de Collbató seinaleztapenak jarraitu. La Salut ermitatik gertu dagoen aparkalekuan kotxea utzi. Parkean dagoen iturrian urez hornitzeko aukera dago.

Hurbiltzeko: Aparkalekutik ateratzen den bidezidorra hartu. Uhar lehorra zeharkatzeko balio duen zementuzko zubia igaro aurretik, eskuinera hartu. Bideak behera egiten du eta uharrean sartzen da. Uhar lehorretik gora egin behar da. Mugarri txiki batera iristean (ikusteko zaila dena), ezkerretara hartu eta uharretik irten. Pintura horiko puntuei jarraitu hormaren oinarrira iritsi arte.

La Salut-eko hormara igotzeko, mugarria baino metro batzuk lehenago, bidezidor nabarmen bat ikusten da eskuinean. Bost minutuko igoera baten ondoren bidezidor horrek bidearen oinarrian uzten gaitu.

Josep Monistrol (60 m, 5b, derrigorrez 5b)

L1 (30 m, 6 aseg., 5b). Sabeltxo bat sarreran (luzeraren pasagune gogorrena hor dago). Pasagunea derrigorrezkoa da eta oinetan fidatu beharrekoa. Plaka batetik jarraitzen du. Hemen hurrengoa segurua (arroka-zubi bat) urruti dago eta, gainera, ez da ikusten, baina posible da ondoko bideko parabolta txapatzea. Plaka batek diedro batera garamatza. Tarte horretan, luzera zatikatzeko aukera dago lurretik 15 bat metrora R bat dago (bi multi montiz osatua). Diedroa gaindituta, plaka batek bilgunean utziko gaitu. Gure bilgunea ezkerrekoa da (3 multi monti), baina eskuinekoan ere egin daiteke (2 parabolt katearekin lotuta).

L2 (30 m, 6 aseg., 5a). Pitzadura zeihar bat duen plaka hasieran. Zuzen igo beste plaka batetik (aseguruak urrun), gainean ditugun 2 zuhaixken eskuinean jarri arte. Hortik, bideak plaka erraz bat zeharkatzen du gorantz eta ezkerrera doan diagonal bat eginez. Aseguruak oso urrun eta zerbait jartzeko aukerarik ez. Sabel txiki bat duen plaka batek bilgunean utziko gaitu.

Jaitsiera: 60 metroko bi sokekin rapel batean lurreraino iritsiko gara arazorik gabe.

Materiala: 6-8 zinta + bilgunerako materiala. Ongi etor daiteke friends joko bat eramatea. Guk totem berde bat jarri genuen L1ean (aukerako R-aren ondoren eta diedroaren aurretik) eta totem hori bat L2an (zuhaixken azpian dagoen plakan).

Arroka: Montserrateko konglomeratua.

Orientazioa: Hegoa – Hego-ekialdea.

Iraupena: 1 h.

Nork irekia: Oscar eta Albert Masó, 2001 (behetik irekia).

Laietana 18 d´Octubre (65 m, 5a, derrigorrez 4c)

L1 (25 m, 4 aseg., 4b). Ondo babestutako (bakoitza parabolt batekin) 3 sabeltxo dituen ezproitxoa. Bilgunea 5 m inguru eskuinetara dago, plataforma zabal batean.

L2 (15 m, 4 aseg., 4a). Ezproitxo txiki batetik igarotzen den plaka etzana.

L2 (25 m, 7 aseg., 5a). Ezproitxo bat hasieran. Gero, ezkerrerantz egiten den zeharkaldi labur batek kanal baten eskuinean dagoen plaka etzan eta polit batean uzten gaitu. Amaitzeko, diedro labur eta polit bat.

Jaitsiera: 60 metroko bi sokarekin 55 m inguruko rapel batean bidearen oinarriraino iritsiko gara arazorik gabe.

Materiala: 7 zinta + bilgunerako materiala. Friendak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.

Orientazioa: Hegoa – Hego-mendebaldea.

Iraupena: 1 h.

Nork irekia: A.A., 2019ko urria

2026/03/28

Embalse de Sta Ana - Cola de dragón (130 m, 4b, derrigorrez 4a)

Egilea X Larretxea Ordua 15:51 Komentariorik ez

Cambiar idioma(Castellano)

Bide polit eta erraza inguru eder batean, Santa Ana urtegian, hain zuzen ere. Hurbilketa eta itzulera azkarrak, esposizio txikia, altuera-sentsazio txikia, zailtasun baxua, luxuzko harkaitza eta ondo ekipatua. Gehiago eska daiteke?

Ikusten duzuenez, lasai hartzeko bidea da. Inguruneaz, konpainiaz eta harkaitzaz gozatzeko bide bat da. Hainbat luzetako bideetan hasteko edo asko eskalatu ez duen jendea eramateko balio dezake. Hainbeste jende ibiltzen den "Gran diagonal" bideko kongestioa zertxobait arintzen lagunduko duela suposatzen dut. Bide guztiz gomendagarria.

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera. Jarraitu arroiltxo barruan dagoen zubia zeharkatu arte. Hogei urrats aurrerago dago bidearen hasiera.

L1 (35 m, 11 aseg., 4b). Hasieran zertxobait lurkara den kanala. Lehen asegurua (harrizko zubi bat) lurretik 6 metro ingurura dago, baina eskuineko plakaren lehen kimikoa txapatu daiteke. Sustrai bat ere badago, non zinta bat jar daitekeen. Ikusten denez, bideak sarrerako aldaera bat du, kanalaren eskuinaldean dagoen plaka bertikal batetik igotzen dena. Plaka bertikala 2 kimikorekin babestuta dago. Ez dakit zer zailtasun maila atera daitekeen (ez genuen probatu).

Kanalaren amaiera landare igokari batzuen sustraien laguntzarekin gainditzen den diedro txiki bat da. Sustraiak pixka bat mugitzen dira, baina orekari pixka bat laguntzeko bakarrik balio dute. Gainera, horrelako landareak ematen duena baino pisu gehiago jasaten dute.

Kanala gaindituta, zeharkaldi luze bat egin behar da, pixka bat gorantz eta eskuinerantz eginez. Bloke handi baten izkinean dagoen kimikari batengana iristean (izkina erraz identifikatuko dugu, atzean zinta bat dagoelako), ez da hor txapatu behar, eta zuzen igo behar da, ezkerrean eta goian, ikusten den parabolt aldera eginez. Azken metro horiek euste leku onak dituzten bi erresalte dira. Bilgunea bi arroka-zubiz sendotutako kimiko batez osatuta dago.

L2 (25 m, 4 aseg., II). Gandor zabala, ia oinez igotzen dena.

L3 (25 m, 5 aseg., 4a). Gandor zabala, euste leku ugari eta onak dituzten plakatxoekin. Arazorik gabe L2 eta L3 lotzeko aukera dago.

L4 (25 m, 6 aseg., 4b). Gandor zabala, euste leku ugari eta onak dituzten plakatxoekin, bloke handiaren azpian jarri arte. Bloke handiaren ezkerraldean dagoen plaka gainditu eta gandorraren ertzeraino igo. Azken metroak gandorretik egiten dira.

L5 (20 m, 3 aseg., II). Ia oinez igotzen dena gangortxoa.

Jaitsiera: Oinez. Ikusi hurrengo sarrera.

Materiala: 11 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hegoaldea.

Iraupena: 1 h 30 min.

Nork irekia eta ekipatua: Agustí Sanz eta Pep Godoy, Remei Tortosaren laguntzarekin. 2025eko uda.

2026/03/24

Chodes (Morata de Jalón) - Dani G. Yarza (85 m, 6a, derrigorrez 5c)

Egilea X Larretxea Ordua 21:52 Komentariorik ez

Plaka handian luzeak dituen beste bide bat. Bere alboko "Marisol y los infartados" bidearen antzekoa da, baina zailtasun puntu bat gehiagorekin. Vodka Taldeko bide guztiak bezala, oso ondo ekipatuta dago.
Hiru luzeak politak dira, baina egia da lehena eta azkena zerbait gehiago direla. L3aren tarte labur batean harkaitzak ez du konfiantza handirik ematen, baina oraindik jende asko pasatu ez delako da. Ondo babestuta dago, eta hobera egingo du jendea pasa ahala.
Bidea hornituta dago rapelatu ahal izateko, baina erosoagoa eta azkarragoa da oinez jaistea.
Txapa horiak.

Iristeko eta hurbiltzeko: Chodesetik trenbideko aparkalekura hurbildu. Minutu batean bidean gaude. Ez dago galerarik, bidearen izena duen plaka bat dago bere oinarrian.

L1 (35 m, 15 aseg., 6a). Arroka trinkoko hiru plaka bertikal, pasagune fin batzuekin. Guretzat tarterik gogorrena lehenengo ipuruaren gainean dagoen plaka izan zen. Azken plakak ere badu bere gauza, baina aseguruen eskuinaldetik egiten uzten da. Lehen parabolta altu samarra.
L2 (20 m, 9 aseg., 5b). Arroka beltzez osatutako plaka hasieran, oso zaila izan gabe, ebatzi ahal izateko pentsarazten dizuna. Gero, ezkerretara eginez igotzen den diedro etzan batek plaka erraz batean uzten gaitu. Hori gaindituta, erlaitz batera iristen da, eta bertatik helduleku onak dituen horma-sabel bati erasotzen zaio. R katearekin elkartutako bi parabolt.
L3 (30 m, 12 aseg., 5c). Harmailak, erresalte laburrekin hasieran. Tarte horretan harri solte pixka batzuk aurkituko ditugu. Gero, plaka etzan batek harri-bloke handi baten oinarrian uzten gaitu. Harri-bloke handian dagoen parabolta xaflatu ondoren, ezproiaren ezkerreko plakara irten behar da. Plakaren azken zatitik, ezproiko plakara atera arte, harkaitzak ez du konfiantza handirik ematen (oraindik basati samar dago; hobera egingo du jendea pasa ahala), baina tartea ondo babestua dago. Arroka on eta zimurtsua duen ezproiaren plakatik igo. Ezproia gaindituta, gandor txiki batek amaierako R-ra eramango gaitu.

Jaitsiera: Oinez. Gailurrera igo eta aurrera jarraitu. Pixka bat ezkerrerantz eginez jaitsi (Peña de los Túmulos aldera) eta 8 minututan bide nagusian egongo gara. Beste 3-4 minutu autoan. Jaitsiera azkarra eta erosoa.

Materiala: 15 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira behar.
Arroka: Kareharria.
Orientazioa: Hegoaldea. Udan bero handia.
Iraupena: 1 h 30 min.
Nork irekia eta ekipatua: Equipo Vodka. Lehen luzea 2017an, eta gailurreraino 2022an.

Vía dels Jesusos o Savina wall

2026/03/23

St Llorenç de Montgai - Paret de la Formiguera

Egilea X Larretxea Ordua 17:41 Komentariorik ez

Paret de la Formiguerako inguru honetan egon ginen azken alditik, beste bide pare bat ireki dituzte, eta, ingurua ondo ezagutzen ez duen norbaitentzat zerbait korapilotsua izan daitekeenez, bideak adierazten dituen krokis bat egitea erabaki dut.

Bide bakoitzaren banakako sarrea esteka hauetan aurki ditzakezue:

Normal

Memoriaselectiva

Lacola

Hizkuntza aldatu (Euskara)

2026/03/22

Ipar Pirineoak 70

Egilea X Larretxea Ordua 11:14 Komentariorik ez

Aritz Sarria eta Unai Etxebeste nire liburuko bide guztiak egin berri dituzten bi eskalatzaile Gipuzkoarrak dira. Orain dela aste batzuk emailez nirekin kontaktuan jarri ziren eta horren berri eman zidaten. Aukera izan genuen elkar ezagutzeko eta bide eta toki desberdinei buruz gure bizipenak trukatzeko.

Proiektuari “Ipar Pirineoak 70” izena jarri diote eta 3 urte luzez ibili dira hori burutzen. Beraien esanetan proiektu polita izan da Pirinioak alde batetik eta sokakidea/laguna bestetik gehiago ezagutzeko.

Aritz eta Unairekin.

Proiektuaren berri ematen dut norbait horretan badabil edo asmo hori badu jakitun izateko.

2026/02/26

Kopakoarri - San Antongo ertza (130 m, 6a, derrigorrez 5a)

Egilea X Larretxea Ordua 10:20 Komentariorik ez

Cambiar idioma(Castellano)

Kopakoarriko beste bide luze bat. Duela gutxi, Xabier Mugikaren blogean (Smithyren bloga), bide berri honen erreferentzia aurkitu nuen eta berehala Kopakoarriako granito zaharrera itzultzeko gogoa piztu zitzaidan. Urtearen hasieran gauzatu da desio hori.

Bidea oso ondo ekipatuta dago eta eskalatzen jarraitzeko gogoz geratzen zara. Eremu belartsuek bereizitako plaketatik igarotzen da. Altuera sentsazioa txikia da, eta bilguneren bat baino gehiagotik oinez jaisteko aukera dago. Harkaitza inguru honetako ohikoa da: granito zaharra, trinkoa eta oso itsasgarritasun handikoa, lixa ematen duena. Eskalatu ondoren eskuetan mikrozauri bat baino gehiagorekin amaitzen da.

Luze guztiek dute zerbait, baina politena, guretzat, L2a da. Horregatik bakarrik, merezi du bidea egitea. Bidearen zailtasun aipagarriak bi puntutan kontzentratzen dira. L1eko sarrera eta plaka beltza da lehena eta bigarrena L5eko sarrera. Gainerako luze eta zatien, zailtasuna 4b/4c ingurukoa izan daiteke.

Leku lasaia izaten jarraitzen du, jendetzarik gabekoa, eskalada egun lasai baterako aproposa. Lekuak horrelako bide gehiagotarako aukerak eskaintzen dituela uste dut. Ikuspegi ederrak Aiako Harriratz eta itsasorantz azken R-tik.

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikusi hurrengo sarrera. 15 minutu inguru dira autoa uzten den tokitik (lasai-lasai ibilita). Bidea zuhaitzen arteko ubide zabal bat gurutzatu ondoren dago (10-15 metrora, gutxi gorabehera), lehenengo plakan. Erraz identifikatzen da, lehen paraboltak zinta laranja bat baitu.

L1 (25 m, 7 aseg., 5b). Pasagune arraroa lurretik irteteko eta arrakala horizontal bat gainditzeko. Asko luzatu behar da oinak igotzeko aukera ematen duen euste leku onera iristeko (altuak direnak errazago dute). Plaka beltzaren oinarriraino igo eta egokien ikusten dugun tokitik erasotu (ezkerretik magnesio arrasto gehiago daude). Plaka beltz bertikalak, estu leku kamutsak ditu eta pasagune batzuk egin baino lehen zertxobait pentsatzekoak dira. Lehenengo Rra iritsita, hobe da hurrengora arte jarraitzea. Erlaitz belartsu batetik zeharkaldi labur bat egin behar da, harkaitzean pauso pare bat dituena. Zeharkaldia parabolt batekin babestuta dago. Bilgunea erlaitz belartsu zabal eta eroso batean dago.

L2 (35 m, 12 aseg., 4c). Pitzadura zabal batek bereizitako plaka hasieran. Gero, horma pixka bat etzaten den tarte batek pitzadura baten oinarrian uzten gaitu. Pitzadura hori babaresa polit bat eginez igotzen da (euste leku onak). Bederatzigarren segurua txapatu ondoren, eskuineko plakara irten eta plakatik igotzen jarraitu. Azken metroak kolore zurixkako arroka batetik egiten dira.

Erlaitz belartsu batetik 8-10 m inguru ezkerrerantz eginez R2bisera hurbildu eta L3ren oinarrian jarriko gara. Hemen harrizko plataforma "fotogeniko" bat dago, Endara/San Anton urtegira argazki politak ateratzeko aukera ematen dituena.

L3 (25 m, 7 aseg., 4c). Plakatxo bertikala hasieran (luzeari gradua ematen dion zatitxoa), bi parabotez babestua. Gero, plaka estu etzan batek plakaren gailurrean uzten gaitu. Gandor estutik jarraitu beharrean, ezkerretik eta behetik, saihestuz hurbildu behar da bilgunera.

L4 (20 m, 4 aseg., 4b). Zuzen irten daiteke blokeatzeko pasagune labur bat eta oinak igoz (euste leku onak), edo zeharkaldi txiki bat egin dezakegu sabai handiaren azpitik. Zeharkaldia ez da zaila, baina zerbait deserosoa orekarekin jolastu behar baita pixka bat. Gero plaka bertikal bat pitzadura baten ezkerretara. Tarte hori gaindituta, plaka pixka bat etzan egiten da eta ondo igotzen da bilguneraino.

Mendi-hegal belartsua oinez zeharkatu, azken luzeraren oinarrian jarri arte (nahiko gertu dauden 3 paraboltekin identifikatuko dugu). Ez dago bilgunerik, baina ez dago arazorik gorputzean aseguratzeko. Lehen parabolt ere erabil daiteke R gisa, edo, zinta bat badugu, pare bat metro gorago lurrean dagoen harri-bloke handi bat.

L5 (25 m, 8 aseg., 6a). Sabaitxoa hasieran. Euste leku onen bat badu, baina bigarren eta hirugarren aseguruen artean estutu behar da euste leku salbatzailera iristeko (A0 moduan egin daiteke). Eskuineko plakara irten eta plataforma belartsu batera igo. Eskuinetara 5 metro inguruko zeharkaldia egin (parabolta harkaitzaren moko batean), azken plakari erasotzeko. Arroka trinkozko plaka da, hasieran zertxobait pentsarazten duten pasagunetxoren batekin.

Jaitsiera: Oinez. Gailurrera igo (5 minutu) eta ohiko bidetik jaitsi. Beste 10 minututan kotxean izango gara. Inguruko beste bideren bat egin nahi badugu (adibidez, "Urdaburu ertz herrikoia"), lehenengo belar-kanaletik (soka finkodun bi destrepe labur) edo "Urdaburu ertz herrikoia" amaitzen den gailurraren ondoren dagoen kanaletik jaitsi gaitezke. Belarrezko malda aldapatsuak dira, eta ez dute aparteko zailtasunik. Lehenengo aukeran soka finkoz hornitutako bi destrepe txiki daude, eta bigarrenean, berriz, destrepe txiki bat, zailtasun handirik gabekoa, Eguzki Lore sektorean uzten gaituena (eroritako zuhaitzaren bidez identifikatuko dugu). Hortik, destrepe txikiren batekin, berehala iritsiko gara bidearen oinarrira. Guztira 10-15 minutu inguruko jaitsiera izan daitezke.

Materiala: 12 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Granito zaharra.

Orientazioa: Hegoa.

Iraupena: 2 ordu.

Nork irekia eta ekipatua: Xabier Galdos, Asier Intziarte eta Aitzol Isasa, "Kopako hirukotia", 2023.

Kopakoarriko kirol-bideen krokisen informazioa hirukotearen blogean aurki ditzakezue: Kopakoarri

2026/02/16

Chodes (Morata de Jalón) - Marisol y los infartados (110 m, 5c, derrigorrez 5b)

Egilea X Larretxea Ordua 13:02 Komentariorik ez

Equipo Vodka taldearen beste bide bat plaka handian, Moratan hainbat luzetako bide bat egiteko aukera ematen duena.

Bide nahiko erraza. Zailtasunean gogorrena eta mantenduena lehenbizikoa da, bertikala eta arroka trinkoa duena, bigarren zatian diedro polit batekin. Gainerakoa erresalte segida bat da plaka etzanetatik zehar. Hiru luze hauetako zenbait zatitan harri solteak daude. Luze hauetan ikusten da ez dela jende asko pasatu, eta harkaitza, ona bada ere, oraindik basati samar dago. Hobera egingo du jendea pasa ahala.

Bidea hornituta dago rapelatua izateko, baina ez dugu gomendatzen. Aukera asko dago harriren bat botatzeko sokarekin eta hormaren oinarritik mugitzen den jende kopurua ikusita, arriskutsua izan daiteke.

Bideak txapa gorri granate itzaliak (edo marroiak) ditu, berde koloreko batzuekin tartekatuta (Gran travesía bidekoak direla uste dut).

Iristeko eta hurbiltzeko: Chodes herritik trenbideko aparkalekura hurbildu. Minutu batean bidean gaude. Ez dago nahasteko aukerarik, bidearen izena duen plaka hormaren oinarrian baitago.

L1 (35 m, 14 aseg., 5c). Harri trinkoko plaka bertikala, zulo dezente dituena. Zatitxo fina diedrora iritsi aurretik. Diedroa ezkerreko plakaren laguntzaz (oinetarako) eta eskuineko plakan (diedrotik kanpo) dauden euste lekuekin igotzen da. Diedro polita. Diedroa gaindituta, plaka batek bilgunean uzten gaitu. Pasagunetxo fin bat Rra iritsi baino lehentxeago.

L2 (30 m, 11 aseg., 4c). Zailtasuna lehenengo 4 metroetan kontzentratzen da (zertxobait bertikala den plakatxo bat). Gero, plaka etzan bat, zertxobait eskuinerako joerarekin igotzen dena. Luzearen erdialdera R bat aurkituko dugu. Eskuineko bidearena da. Luzearen amaieran, diedro labur bat bloke handi batean. Azken metroak nahiko harri soltea duen harmaila etzan batetik.

L3 (25 m, 5 aseg., 4b). Oro har, harri oneko hiru erresalte. Luzeraren lehen zatian harmaila batzuk daude, eta hobe da eskuinetik saihestea. Hor harriaren kalitatea txarra da eta harriren bat botatzeko aukera dago.

L4 (20 m, 3 aseg., 4a). Hasieran, amaierako plaka motzaren oinarrian jartzeko, oinez igotzen den zatitxo bat. Azken plaka nahiko etzana da eta euste leku onak ditu. Ez joan eskuinean ikusten den plaka nabarmenerantz (bi parabolt ikusten dira). Bar Vodka bidearen irteera da.

Jaitsiera: Oinez. Emeki ezker aldera eginez jaitsi (Peña de los Túmulos aldera) eta 8 minututan bidezidor nagusian egongo gara. Beste 3-4 minututan kotxean gara. Jaitsiera azkarra eta erosoa.

Materiala: 14 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak ez dira beharrezkoak.

Arroka: Kareharria.

Orientazioa: Hegoa. Udan bero handia.

Iraupena: 2h 15min

Nork irekia eta ekipatua: Carmelo Torrijo-k duela urte batzuk ireki zuen. Equipo Vodka-ko taldekideek birrekipauta 2023ko martxoan.